Veersemeerrace

Op vrijdagavond vertrekken de eerste 2 auto’s al vanuit de polder richting Kortgene Zeeland. Na een voorspoedige reis konden we ’s avonds heerlijk het huisje in. Zaterdagmorgen werden we compleet met de laatste 2 teamleden. Na de sloep gekraand te hebben zijn we naar een leeg ligplaatsje geroeid, waar we in alle rust onze spulletjes konden installeren. Tenminste dat was het plan. De werkelijkheid was echter anders. Regen en hagel hadden vrij spel op de steigers van de haven van camping de Paardenkreek. Gelukkig waren enkelen in het bezit van poncho’s of vuilniszakken. Maar veel hielp dit echter niet. Ach gewoon hard roeien, dan word je vanzelf weer warm. We mochten starten in de 2e startgroep.

Stuurvrouw Coby stuurde ons zelfverzekerd hierheen. En na het loeiharde startschot ging we van start. Wat gingen we goed. Het tempo lag hoog, geregeld tikten we hoog in de 8 aan of zelfs de 9 km per uur aan. Op richting de sluizen. Na een strakke ronding van de boei gingen we weer richting de camping. De snellere sloepen gingen ons hier (pas) voorbij. Wat was het gevoel goed. Arnold die mee was met een rib heeft hier ook veel foto’s kunnen maken van lachende gezichten. Het stuk terug langs de camping richting het grote Veerse meer was zwaar. Coby moest ons opzwepen om weer terug naar het juiste roeitempo te gaan. Roeiend naar het eilandje wat we moesten ronden. En daarna op naar de finish.

De laatste boei gerond en met alles wat je nog over hebt rammen naar de finishlijn. Met een zeer goed gevoel werden we hier verwelkomt door de speaker. Meteen door geroeid naar het kranen, zodat de sloep weer op de trailer vastgesjord kon worden. Hier samen nog even een borrel gedronken, omdat het Marieke haar laatste wedstrijd was.  Hierna lekker in het huisje warm douchen. En daarna aan tafel waar Bas een overheerlijke Ajam Pangang op tafel had gezet. De pannen gingen tot de laatste korrel rijst op. Ondertussen was er in de tent de prijsuitreiking.  De eindstand kwam via de app binnen. Een 7e plek maar wat hebben we goed geroeid, de rest van de damessloepen blijkbaar ook. Straks op naar het feest in de feesttent. Speciale dank aan onze gastroeister Marlies, voor even terug op haar oude plekje.

Gea