’s Ochtends om 7.00u vertrokken de dames van de Mare Australis richting Warmond voor de 13^e editie van de Kaagrace. Met de auto’s volgeladen gingen ze op weg in de stromende regen. De dames hoopten van harte dat het weer wat zou verbeteren, want naast het feit dat de meeste roeiers roeien in de regen niet leuk vinden, moest de auto met trailer in een drassig weiland geparkeerd worden. Dit zou nog wel eens voor problemen kunnen zorgen na de wedstrijd…

Na aankomst werd de sloep te water gelaten en bereidden de dames zich voor op de race met een kopje koffie of thee. Terwijl er nog enkele regendruppen vielen, gingen de dames rond 10.30 richting de sloep om alles klaar te zetten voor de wedstrijd. Langzaamaan werd het droger en bij de start om 11.00u was het gelukkig helemaal droog.

Met 10 sloepen tegelijk gingen de dames om 11.02u van start, tegelijk met o.a. de Gia Light, Sloepweesje, Doordrijver en de Poolzee. Het eerste deel van de wedstrijd was het voornamelijk een strijd met de Poolzee. Roel stuurde de dames strak langs de boeien en wist hiermee voordeel te behalen, waardoor we nog steeds voor konden blijven op de Poolzee.

(foto: Pieter Bakker)

Bij het stuk met tegenwind zagen we de andere sloepen moeite hebben om de sloep op te gang te houden. Daarentegen wisten wij het tempo vol te houden en kwamen we steeds verder los van de Poolzee. Op het smalle strookje moest er zelfs worden ingehouden om niet tegen Sloepweesje aan te botsen. Zodra het water weer breder werd, zetten de dames flink aan en gingen als een speer Sloepweesje voorbij. Ook 8Beaufort, die de Mare Australis in het begin van de wedstrijd had ingehaald, werd weer voorbij geroeid. Nu hadden we enkel nog de dames van Utrecht in het zicht. Zou het de dames lukken om ook hen nog voorbij te gaan?

Zodra de Mare Australis aanzette om in te halen, gaf de Doordrijver gelijk antwoord en zo werd het nog een flinke strijd. Maar al voor het voorbij roeien van de feesttent, was het gelukt om ook Utrecht voorbij te gaan. Nu was het nog maar een klein rondje van 4 kilometer voor de finish. We wisten dat we bij het laatste stuk meewind konden verwachten dat Utrecht meer gang kon maken, dus we probeerden het gat zo groot mogelijk te houden. Met een laatste eindsprint lukte dit ons en finishten wij in een tijd van 1 uur en 56 minuten.

Moe en voldaan werd de sloep gekraand en met een beetje duw en trekwerk, lukte het om ook de auto met trailer weer van het weiland te krijgen. Na een heerlijke douche en massage was het wachten op de uitslag. Met een 10^e plaats gingen de dames tevreden naar huis.