De quote van de dag ontstond al voor het kranen: “Een beetje spuug van Wilma en hij glijdt erin als boter.” Dit ging uiteraard over het log.

Vanaf de kraan moesten we 2 bruggen passeren. Dat duurde even want we moesten wachten voor de brug open ging.

Maike en Bas verrasten ons en moedigden ons fanatiek aan.

De start was bij de kerk, onder begeleiding van een blaasorkest, een draaiorgel en doedelzakkenisten. Het was een drukte van belang in de kom maar Petra stuurde ons vlot door de sluis en de brug.

Er was veel te zien langs de kant maar daar hadden we geen tijd voor. Het was best warm en de wind kwam steeds vanaf een andere kant.

Onze nieuwe kledingsponsor stond met zijn ouders langs de kant om ons aan te moedigen en te checken hoe we eruit zagen in onze nieuwe kleding.

Richting de finish moesten we nog goed aan de bak om Utrecht voor te blijven. En dat is gelukt!

Na de finish gingen we direct door naar de kraan. Dat was nog best spannend door de harde wind. Vanaf de kraan weer terug naar het centrum waar we de mannen aangemoedigd hebben. Daarna lekker op het terras. Wat gedronken en gegeten.

Voor we naar huis gingen haalde Wilma eindelijk het mysterieuze, breekbare pakket uit haar tas die de hele dag al met ons op pad was. Wilma zei dat dit de eerste prijs was voor het leukste team. Onder grote hilariteit kwam er een grote chocolade paashaas uit de doos.

Doordat de prijsuitreiking veel te laat begon zijn we weer richting de polder vertrokken zonder de uitslag te weten. Toen we in Emmeloord de sloep weer in het water lieten kregen we de uitslag door: 6de van de 18. Best netjes. Geen paashaas gewonnen maar die hadden we gelukkig al!